E-health zal in toenemende mate een van de middelen zijn om dat eerdergeschetste doel te bereiken. ”Door e-mental health kunnen mensen meer en langer thuis verblijven, anders in de openbare ruimte verblijven en wordt het makkelijker mogelijk om ook een arbeidszaam leven in te richten. Door meer informatiedeling zijn patiënten ook beter geïnformeerd, ontstaat een gelijkwaardiger relatie met de hulpverlener en is de patiënt in staat hun eigen zorgproces en maatschappelijk leven beter te managen. Er ontstaan daardoor ook makkelijker combinaties van zorgverlening en participatie. Een deel van de zorgverlening wordt anoniemer en dat zullen sommige patiëntgroepen als prettig ervaren.”

Putters ziet naast de voordelen ook nadelen aan overgang naar meer digitale geestelijke zorgverlening. “Er zijn echter ook weerstanden en potentiële nadelige gevolgen aan e-health verbonden.”, benadrukt hij in zijn verslaglegging. “Bij professionals die hun werk moeten veranderen of die hunzorgverlening zien verschuiven. Nieuwe zorgvormen hebben nog geen status of protocol waardoor het soms lastig is op die weg voort te gaan. Dat geldt ook voor de financiering die nog steeds niet is ingericht op dergelijke innovaties over grenzen van sectoren heen. De financiering komt dan van projecten of tijdelijke constructies, terwijl juist langere adem en lange termijn perspectief geboden is. Het risico is daarmee – ook bij e-mental health – dat de focus op bestaande zorg de gerichtheid op maatschappelijke participatie teveel verhinderd.”

De zorgdeskundige benadrukt een passend gebruik van digitale mogelijkheden van zorg, waarbij wat passend is bepaald wordt in de dialoog tussen patiënt en hulpverlener. Anders bestaat het risico dat de patiënt met allerlei apps hele dagen bezig is met zijn ziektebeeld. Het face to face-contact tussen patiënt en arts blijft belangrijk. Daarnaast moet ook voorkomen worden dat e-health voor een verkeerde zorgvraag wordt ingezet of dat gebruikers in plaats van meer zelfredzaam enkel afhankelijker worden van professionals en technologie. Dit kan alleen als voor een doelgroepgerichte benadering gerichte afspraken gemaakt worden tussen werkvers, werknemers, zorginstellingen en overheden, aldus Putters.

De hoogleraar stelt verder dat gewaakt moet worden voor het weinig doordacht invoeren van e-healthapplicaties. De wenselijkheid daarvan voor professionals en patiënten blijft vaak onbesproken en dat moet anders. Putters pleit voor het inbrengen van een ethische dimensie en een dialoog over wat goed of fout is. “Want”, zo meent hij, “de dialoog is een wezenlijk onderdeel van de toepassing van e-health omdat het geen neutrale, maar een wezenlijke verandering van het zorgproces met zich meebrengt.” Ten laatste vindt de onderzoeker het van essentieel belang dat zorgbestuurders nadrukkelijk bij e-healthontwikkelingen betrokken worden, omdat zij een cruciale rol kunnen spelen bij het slijten van de drempels tegen de invoering van e-healthtrajecten die nu nog worden opgeworpen, terwijl de digitale zorgverlening op termijn verworden zal tot niet meer dan een andere manier van werken in de zorg.

Om die nieuwe werkmethodieken te faciliteren is een brede coalitievorming in de zorg, met patiënten, werkgevers en werknemers gewoonweg noodzakelijk.

Goudriaan boog zich met een team van onderzoekers over de vraag of e-health en zelfmanagement op termijn een oplossing kunnen zijn voor de arbeidstekorten en kostenoverschrijdingen in de zorg. En het antwoord was “ja”.
Volgens Goudriaan en zijn team wordt het potentieel voor e-health en zelfmanagement tot op heden onvoldoende benut. Door onvoldoende gebruik te maken van digitale middelen wordt een efficiencyslag die met de huidige technische middelen te maken valt niet gemaakt en wordt voorbijgegaan aan de grote bereidheid en sterke wens van zorgconsumenten om zelf de regie over de eigen gezondheid te nemen en te houden. Mensen onderkennen best dat door vergrijzing en krimp de komende jaren niet meer, maar minder handen aan het bed zullen verschijnen en dat de oplossing voor de toenemende zorgvraag gezocht moeten worden in de toepassing van arbeidsbesparende technologieën. ICT-toepassingen in de gezondheidszorg, zoals klinische en niet klinische informatiesystemen, telezorg, zorgnetwerken en web 2.0-applicaties worden e-health genoemd en zullen in de jaren die komen de klassieke dokter-patiëntverhouding doen veranderen.

Volgens de onderzoekers zijn mensen niet alleen passieve eindgebruikers van zorgtechnologie; ze zijn meer dan in staat om met behulp van allerlei gereedschappen en testen hun eigen gezondheid te monitoren en medeverantwoordelijkheid te dragen voor de preventie en behandeling van aandoeningen, waardoor ze in steeds grotere mate de regie voeren over eigen leven en ziekten.

Bij e-healthtoepassingen kan het mes aan twee kanten snijden. De zorg wordt goedkoper en de patiënt vaart er wel bij. Goudriaan en zijn collega’s onderzochten het effect van zelfmanagementplannen bij verschillende doelgroepen en constateerden dat e-healthtrajecten bij chronische ziekten als astma, diabetes, hartfalen en depressie een kostenbesparing van 110 miljoen euro oplevert en enkele honderden arbeidsjaren. De studie toonde verder aan – en dat is zeker zo belangrijk – dat het aantal ziekenhuisopnames door zelfmanagement met ettelijke tientallen procenten daalt, ook al omdat de medicatietrouw bij veel patiënten sterk verbeterde.

Ook de zorgverzekeraars (Achmea, CZ en Menzis) willen van nu af aan dat de invoering van e-health in een hoger tempo gebeurt dan tot nu toe het geval is geweest. Volgens de verzekeraars dient het tempo van implementatie te worden opgevoerd, omdat e-health kansen biedt voor substitutie van zorg, meer zelfmanagement bij (chronische) patiënten en een verhoging van de kwaliteit van de zorg. De verzekeraars hebben voor de tempoversnelling door te kunnen voeren gekozen om –zoals dat zo mooi heet- precompetitief te gaan samenwerken. Ze hebben er alle vertrouwen in hiervoor ook de goedkeuring van de Nederlandse mededingingsautoriteit te krijgen. Die ziet  verzekeraars als concurrent van elkaar om de zorgkosten zo laag mogelijk te houden. “In dit geval ligt de situatie iets anders. Als wij allen ervan overtuigd zijn dat e-health-toepassingen de zorg kunnen verbeteren, kosten kunnen drukken en enorme personeelsproblemen kunnen helpen oplossen, dan zullen we met een positieve maatschappelijke businesscase moeten komen als verzekeraars en zullen we de NMa naast ons vinden en niet tegenover ons”, zei Wim van der Meeren, voorzitter van de Raad van Bestuur van zorgverzekeraar CZ.

Dat digitale zorgverlening nu het uitdrukkelijk aandachtspunt geworden is van verzekeraars en vakbonden geeft aan dat deze partijen in de zorgsector geloven dat technologische innovaties de zorg kunnen optimaliseren. Bijkomend pluspunt is dat deze partijen ook regie willen gaan voeren over implementaties van toepassingen, standaardisering en kwaliteitsbewaking en aan die regie heeft het tot nu toe in Nederland – in tegenstelling tot landen als India, Singapore en het Verenigd Koninkrijk – ontbroken.

Dit bleek ook uit het verhaal van KPMG-onderzoeker Jan de Boer, die recentelijk meewerkte aan een onderzoek naar succes-en faalfactoren op e-healthgebied in binnen –en buitenland, dat in maart (2012) wordt gepresenteerd. De Boer gaf tijdens het Clingendael European Health Forum een voorschotje op de bevindingen en waarschuwde voor een wildgroei aan portals voor digitale zorgbegeleiding (gebrekkige regie). Waak voor versnippering, was zijn devies en zorg dat bij pilots de drie belangrijkste aandachtspunten kwaliteit, kosten en toegankelijkheid niet uit beeld verdwijnen.

Tijdens de drukbezochte studiemiddag in het instituut Clingendael, er waren zo’n 150 belangstellenden uit alle hoeken van de zorgsector, verzekeraars, vakbonden, bedrijfsleven en overheden, is stilgestaan bij nog twee onderzoeken over e-health. Het ene, van onderzoeksbureau APE , over concrete toepassingen bij chronische ziekten als astma (COPD). Diabetes, hartfalen en depressie, bracht aan het licht dat met deze doelgroepgerichte digitale zorg op maat een directe besparing te realiseren valt van 110 miljoen euro. De uiteindelijke maatschappelijke winst kan – als gevolg van minder en korter ziekteverzuim, een hogere arbeidsproductiviteit en minder (ziekte) uitkeringen oplopen tot een miljard euro of meer. Het andere,  E-Health: van face tot Facebook, van onderzoekers van de Erasmus-universiteit Rotterdam, schetste de mogelijkheden van digitale toepassingen in de geestelijke gezondheidszorg, die schier oneindig lijken, maar niet voor elke doelgroep toepasbaar zijn.

Uit onderzoek van APE, de Universiteit Maastricht en het instituut Beleid & Management Gezondheidszorg (Erasmus Universiteit Rotterdam) blijkt dat de betekenis van e-health veel groter kan zijn als mensen buiten werktijd gebruik kunnen maken van efficiënte zorg. Vooral zelfstandigen vragen hierom. Veelal is de veronderstelling dat e-health iets moet opleveren voor patiënten en daarom iets vraagt van zorgprofessionals. Dat beeld klopt niet. Er valt met e-health (waaronder online dienstverlening) nog een hele wereld te winnen in de zorg, maar dit vergt een grote mentale omschakeling. De zorg moet gaan denken aan de baten voor de samenleving als geheel en niet alleen voor de zorg.

Naast betere kwaliteit zorg en ruimte voor specialisatie voor professionals, liggen de maatschappelijke baten voor het oprapen. De zorgsector beperkt zich teveel tot de baten van de behandelrelatie tussen arts en patiënt. Voor een integrale afweging van kosten en baten van e-health is echter een breder perspectief nodig waarin ook verzuimverzekeraars, werkgevers en werknemersorganisaties worden betrokken. Zo kunnen zorg- en verzuimverzekeraars bij uitstek de afweging maken tussen investeren in e-health en de uitkering van ziektegelden. Werkgevers kunnen hun werknemers eerder of anders aan het werk krijgen. Dat is winst in termen van minder ziekteverzuim, minder productiviteitsverlies en minder uitkeringen. Bovendien levert een andere inrichting van arbeidsomstandigheden en werktijden van zorgverleners productiviteitswinst op.

In de financiering van de zorg wordt onvoldoende rekening gehouden met de baten van investeringen die buiten de zorg neerslaan. Hierdoor bestaat het risico dat maatschappelijke baten onvoldoende worden gerealiseerd. Wij zien drie oplossingsrichtingen. (1) Er is een meer doelgroepgerichte benadering nodig, zodat veel gerichter afspraken over zorg en e-health gemaakt kunnen worden door werkgevers, werknemersorganisaties, zorginstellingen en overheden. (2) De financiering van zorg moet meer geënt zijn op het belonen van gezondheidswinst, hogere arbeidsdeelname en maatschappelijke participatie. Dit vergt ook medefinanciering van partijen als werkgevers en verzuimverzekeraars. (3) Dankzij e-health komen patiënten beter geïnformeerd bij de arts. Hierdoor kan het zorgaanbod anders worden ingericht. Het is mogelijk om sneller tot de kern van de problemen te komen en om verbindingen met het werk van patiënten te maken. Het zorgvolume kan daardoor naar beneden en dat is de beste weg voor kostenbeheersing.

E-health kan in potentie een revolutie ontketenen in de zorg, maar deze potentie wordt onvoldoende benut. Patiënten zijn naast patiënt ook werknemer, zelfstandige, ouder, of buurtgenoot. E-health maakt het mogelijk om zorg te combineren met arbeids- en maatschappelijke deelname. De kosten van e-health moeten daarom door zorgverzekeraars, verzuimverzekeraars, zorgaanbieders, werkgevers en overheid worden afgezet tegen de productiviteitswinst die het oplevert.

Instituut Beleid & Management Gezondheidszorg (Erasmus Universiteit Rotterdam):

Kim Putters, hoogleraar Management van zorginstellingen

Maarten Janssen, promovendus

APE (Public Economics)

René Goudriaan, partner APE

Annelise Notenboom, senior-consultant APE

Universiteit Maastricht

Wim Groot, hoogleraar gezondheidseconomie

Patiënten die zelf meten en hun gegevens doorzenden via internet besparen kosten. FOTO: BURO DIJKSTRA

AMSTERDAM – De zorg zou nog veel efficiënter kunnen werken als er meer gebruik wordt gemaakt van digitale toepassingen, zoals thuis de bloeddruk meten en de resultaten via internet doorsturen naar de behandelende dokter of chatten met artsen. Dat blijkt uit onderzoeken die vandaag verschijnen. Vakbond De Unie wil nu met die rapporten in de hand afspraken maken in cao’s over het zogenoemde e-health .

De onderzoeken komen van de Erasmus Universiteit, onderzoeksbureau Ape en de Universiteit Maastricht. Volgens Ape-onderzoeker René Goudriaan zou meer gebruik van digitale mogelijkheden jaarlijks voor een waarde van €1 miljard aan verloren arbeidsuren schelen. „Patiënten zijn minder tijd kwijt met het bezoek aan specialisten en huisartsen. Daarnaast werkt het ook preventief, omdat werknemers veel meer met hun gezondheid bezig zijn als ze zelf meten.”

Harry van Herpen van Unie Services, dat onderhandelingen voert voor driehonderd cao’s, ziet ook mogelijkheden op de werkvloer. „Veel werkgevers hebben nu al de infrastructuur voor ’het nieuwe werken’. Dat kun je ook gebruiken voor e-health”, zegt Van Herpen. Door werknemers zelf bijvoorbeeld bloeddruk te laten meten, kunnen afwijkingen eerder opgemerkt worden. Daardoor zou het verzuim weer kunnen dalen.

Uit het onderzoek blijkt onder meer dat bij patiënten met hartfalen de sterftekans met 34% daalt door zorg op afstand. Daarbij houdt de patiënt allerlei gegevens, zoals bloeddruk of polsslag, zelf bij en zendt die digitaal naar de behandelaars. Nu krijgt ongeveer 5% van de hartfalenpatiënten zorg op afstand. Als dat zou stijgen naar 30%, komt dat uit op een besparing van €33,8 miljoen.

Daarnaast zou door het vaker toepassen van therapie via internet bij depressies een besparing gehaald kunnen worden van €53,1 miljoen. Ook zou de zorg in de toekomst met relatief minder werknemers toe kunnen. Geen overbodige luxe in een sector die afstevent op een groot personeelstekort.

Maar hoewel de cijfers positief zijn, zijn de mogelijkheden van e-health niet onbegrensd, zegt Kim Putters, hoogleraar management van zorginstellingen op de Erasmus Universiteit en tevens lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. „Niet voor alle patiënten is het geschikt.”

Ook moeten specialisten misschien vaker ’s avonds en ’s nachts werken. Verder krijgen dokters te maken met patiënten die met online zelftests al half uitgevogeld hebben wat ze kunnen mankeren. En omdat er steeds meer tests bij komen, kunnen patiënten niet altijd meer overzien welke ze moeten gebruiken.

Putters deed onderzoek naar de toepassing van digitale zorg in de geestelijke gezondheidszorg. Hij merkte dat daar nog grote stappen te maken zijn. Het geestelijke probleem doet zich niet altijd voor als de patiënt op het spreekuur zit. Daarom kun je de patiënt vragen om zodra het weer opspeelt, achter de computer te kruipen en de situatie te beschrijven”, zegt Putters. „De arts kan dan sneller tot de kern van de zaak komen.”

BRON de Telegraaf

E-health en zelfmanagement leveren Nederland – buiten de zorgsector – al snel een productiviteitswinst op van minimaal 1 miljard euro. Ook maken ze zorg veel efficiënter dan nu het geval is. Daardoor zijn minder verpleegkundigen, artsen, psychiaters etc. nodig. Kortom: kleinere personeelstekorten in de zorg. Ook beperkt het de groei van de zorguitgaven. Grootschalige investeringen in E health en zelfmanagement-concepten leveren forse besparingen op voor het bedrijfsleven en verzekerden. E-health en zelfmanagement maken namelijk zorgverlening buiten werktijd mogelijk. Daardoor worden – ook buiten de zorgsector – aanzienlijke productiviteitswinsten gerealiseerd. Door belemmeringen in de financiering en weerstanden tegen noodzakelijke veranderingen binnen de zorgsector blijft de toepassing van e-health en zelfmanagement steken in een grote lappendeken van experimenten. Mede daardoor wordt het potentieel van e-health en zelfmanagement in Nederland over de gehele linie onvoldoende benut.

Door de vergrijzing en de bevolking ontstaat de komende jaren een nijpend tekort aan arbeidskrachten in de zorg. De komende 30 jaar neemt aantal 65+’ers met 77% toe, terwijl de potentiële beroepsbevolking tegelijkertijd met 9% daalt. Daardoor zijn er steeds minder arbeidskrachten beschikbaar voor de groeiende groep zorgvragers met chronische aandoeningen. Bovendien komen de grenzen aan de groei van de zorguitgaven in zicht.

De uitdaging van het ministerie van VWS, zorgverzekeraars en zorgprofessionals wordt om met minder personeel en minder middelen toch de benodigde zorg te leveren. Onderzoek van het Haagse onderzoeksbureau APE en de universiteit Maastricht geeft aan dat hiervoor mogelijkheden bestaan door beter gebruik te maken van e-health en zelfmanagement in de zorg. Op dit moment is het aanbod van online dienstverlening, telezorg en andere ICT-toepassingen in de zorgsector nog beperkt. Dit verhindert steeds mondiger wordende burgers en patiënten om zelf een grotere verantwoordelijkheid te nemen voor de zorg van hun gezondheid en om daarover mee te beslissen.

De auteurs staven hun bevindingen met cijfers voor vijf in Nederland veel voorkomende (chronische) aandoeningen waarbij een groot beroep wordt gedaan op de gezondheidszorg met cijfers in het rapport E-health en zelfmanagement: een panacee voor arbeidstekorten en kostenoverschrijdingen in de zorg? Het betreft astma, hartfalen, trombose, diabetes en depressie.

Zelfmanagement bij astmapatiënten verbetert de gezondheid en leidt tot 36% minder ziekenhuisopnamen, 18% minder bezoeken aan de spoedeisende hulp en 32% minder ongeplande bezoeken aan een dokter. Patiënten met hartfalen hebben de rest van hun leven medische begeleiding nodig. Bij deze patiënten zorgt de toepassing van telezorg voor een vermindering van de sterfte met 34%, voor 21% minder ziekenhuisopnamen door hartfalen en 9% minder algemene ziekenhuisopnamen. Patiënten met tromboserisico slikken doorgaans levenslang bloedverdunners. Continue monitoring en aanpassing van de dosering is nodig om complicaties te voorkomen. Via zelfmonitoring wordt het aantal complicaties gehalveerd en vermindert de sterfte met 36%. Vrijwel alle patiënten met diabetes II gebruiken antidiabetica. Medicatieontrouw zorgt voor een verslechtering van de gezondheid en extra zorggebruik. Via slimme medicijndoosjes en medicijncoaches op internet wordt de medicatietrouw met 40% verbeterd. Dit leidt tot een aantoonbare vermindering van de kosten van diabetes. Internettherapie is medisch effectief bij milde depressies. Door meer gebruik te maken van internettherapie kunnen de kosten van depressie met 4,5% worden verminderd.

Deze vijf voorbeelden geven aan dat er met e-health en zelfmanagement in de zorg nog een hele wereld is te winnen. In de Nederlandse zorgsector worden de mogelijkheden van deze nieuwe technologieën nog maar zeer beperkt benut. Dat maakt de zorg niet alleen onnodig duur en arbeidsintensief, maar zorgt ook voor minder kwaliteit van het leven van de patiënt en productiviteitsverliezen buiten de zorgsector. Het is van groot belang dat belemmeringen in de financiering op korte termijn worden weggenomen en de weerstanden in de zorgsector tegen grootschalige invoering van e-health en zelfmanagement worden weggenomen.

Onderzoek van het Instituut Beleid & Management Gezondheidszorg (Erasmus Universiteit Rotterdam) laat ook zien dat e-health ontwikkelingen een vlucht nemen maar de baten nog onvoldoende worden gerealiseerd in de zorgpraktijk. Het ontbreken van een dialoog over de wenselijkheid van e-health ontwikkelingen zorgt ervoor dat de bereidheid van instellingen, professionals en zorgverzekeraars om te investeren in e-health beperkt is. Hierdoor bestaat het risico dat de maatschappelijke baten van e-health onvoldoende worden gerealiseerd. De onderzoekers van het iBMG zien drie belangrijke oplossingsrichtingen. (1) Er is een meer doelgroepgerichte benadering nodig, zodat veel gerichter afspraken over zorg en de inzet van e-health gemaakt kunnen worden door werkgevers, werknemersorganisaties, zorginstellingen en overheden. (2) De financiering van zorg moet meer geënt zijn op het belonen van gezondheidswinst, hogere arbeidsdeelname en maatschappelijke participatie. Dit vergt ook medefinanciering van externe partijen als werkgevers en verzekeraars.(3) Beleid en onderzoek moeten beter op elkaar worden afgestemd zodat beschikbare kennis beter wordt benut en ontwikkelde kennis beter aansluit bij de kennisbehoefte van betrokkenen.

Noot voor de redactie:

Voor verdere informatie:

Drs. R. Goudriaan (Ape): tel. 070-3114855

Dr. A. Notenboom (Universiteit Maastricht): tel. 070-3114859

Prof. Dr. K. Putters (iBMG): tel. 010-4088912

Hier kunt u de rapporten en samenvattingen downloaden van het 12e Clingendael symposium Geen zelfzorg zonder e-zorg.

• Rapport Ape / Universiteit Maastricht
• Harry van Herpen e-health speerpunt
• iBMG – eindrapport E-health in de GGZ
• Samenvatting rapport e-health iBMG
• Samenvatting rapport Ape / Universiteit Maastricht

·         Het instituut APE benadert het vraagstuk vanuit een macroperspectief en probeert besparingen te kwantificeren die kunnen worden gerealiseerd wanneer er een grootschaligere implementatie van zelfmanagement en e-health zou zijn.

·         Het instituut iBMG benadert het vraagstuk vanuit een microperspectief en focust zich bijv. op institutionele belemmeringen.

Daarnaast presenteert KPMG een internationaal onderzoek naar succes- en faalfactoren van e-health.

Vervolgens laten we perspectieven van verschillende partijen in de zorg de revue passeren Dit jaar kiezen we ook expliciet voor de presentatie van een aantal praktijkvoorbeelden.

Doel van deze bijeenkomst is o.a. om relevante partijen dichterbij elkaar te brengen en van elkaar te leren. Dit alles onder de assumptie dat er heel veel wordt “gepilot”, maar dat structurele inbedding van innovatieve initiatieven op dit gebied helaas toch nog vaak strandt.

Programma

Dagvoorzitter: Rien Meijerink, voorzitter van de RvZ

13.00 – 13.10    Introductie door Paul Korte namens de Pharmaceutical Committee van de American Chamber of Commerce en algemeen directeur Janssen-Cilag

13.10 – 13.25    Kernresultaten APE onderzoek E-Health door René Goudriaan

13.25 – 13.40    Kernresultaten iBMG onderzoek door Kim Putters

13.40 – 14.00    Onderzoek KPMG succes- en faalfactoren e-health en internationaal perspectief door Jan de Boer

14.00 – 14.20    E-Health en (nog) betere behandeling van chronische zieken: theorie en praktijk door Daan Kerklaan, voorzitter Zorggroep Regio Oosterhout en omstreken (ZORROO)

14.20 – 14.40    Welke rol kunnen en moeten patiënten spelen in de eHealth door Marcel Heldoorn, senior beleidsmedewerker eHealth bij de NPCF

14.40 – 15.10    Koffiepauze

15.10 – 15.30    “Het gaat niet om Ehealth, maar om processen” door Wim van der Meeren, voorzitter Raad van Bestuur CZ (CbusineZ)

15.30 – 16.30    Paneldiscussie met:

-  Paul Korte, algemeen directeur Janssen-Cilag B.V.

-  Leonard Witkamp, dermatoloog, bestuurslid Nederlandse vereniging voor eHealth en directeur KSYSOS TeleMedisch Centrum

-  Daan Dohmen, directeur van Focus Cura

-  Ellen Mogendorff, directeur Stichting Topklinische GGZ

-  Robbert Huijsman, senior manager zorginkoop, kwaliteit en innovatie  Achmea Zorg

-  Veronica van Nederveen, directie GMT, Ministerie van VWS

Focus Cura afficheert zich met de slogan ‘Langer zelfstandig thuis door technologie en innovatie’ en die woorden omschrijven precies wat het bedrijf doet. ‘We hebben installatietechniekconcepten ontwikkeld waardoor zorginstellingen effici& euml;nter en effectiever kunnen werken en de kwaliteit van de zorg toeneemt. Denk bijvoorbeeld aan thuismonitoring, geavanceerde alarmering, toegangssystemen op afstand en videotechnologie. Deze technologieen zijn hard nodig om de zorg toegankelijk te houden voor het groeiende aantal zorgvragers.’ Het effect van de vergrijzing is tweeledig. De zorgmarkt groeit doordat er steeds meer ouderen zijn en dus ook steeds meer mensen met een chronische ziekte of aandoening. De vergrijzing leidt er daarnaast toe dat het aantal werknemers in de zorg afneemt: die gaan met pensioen. ‘Hierdoor neemt de vraag naar innovatieve oplossingen toe. Focus Cura biedt slimme oplossingen om de toenemende zorgvraag en het tekort aan arbeid op te vangen.’

eMagazine: http://www.focuscura.nl/magazine